Het centrale EU-DPP-register is live: wat marktdeelnemers moeten weten

Op 20 juli 2026 heeft de Europese Commissie het centrale register voor digitale productpaspoorten in gebruik genomen, samen met een testomgeving, gebruikersdocumentatie en een helpdesk. Vier dagen eerder had zij Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778 vastgesteld, het regelboek dat bepaalt hoe het register werkt. Voor de batterij-industrie is het gevolg direct: elk batterijpaspoort dat vanaf 18 februari 2027 verplicht is, moet in dit register worden gedeclareerd voordat de batterij in de EU in de handel wordt gebracht. Dit artikel legt uit wat het register is, wat het niet is, en wat marktdeelnemers moeten doen met de ongeveer vijf maanden die resteren.

Wat is het centrale DPP-register, en wat is het niet?

Het register is ingesteld op grond van artikel 13 van de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (EU) 2024/1781, die de Commissie verplichtte het uiterlijk 19 juli 2026 operationeel te hebben. Het ging een dag na die deadline live. Zijn taak is smal: het is een centrale index van de producten op de EU-markt die een digitaal paspoort dragen, met unieke identificatoren, een verwijzing naar waar elk paspoort wordt gehost, en beperkte metadata zoals douanegoederencodes.

Wat het niet is, telt minstens even zwaar. Het register is geen reusachtige EU-databank met de inhoud van elk paspoort. De paspoortgegevens zelf, in het geval van batterijen de ruim 90 attributen van bijlage XIII, blijven gedecentraliseerd: ze leven in de systemen van de fabrikant of diens dienstverlener en zijn bereikbaar via de QR-code op het product. Het register beantwoordt de vraag "bestaat er een geldig paspoort voor deze identificator, en waar staat het", niet "wat staat erin".

Registratie is evenmin een conformiteitscertificaat. De uitvoeringsverordening stelt expliciet dat de geautomatiseerde controles bij registratie de technische conformiteit verifiëren, niet de inhoud van de gegevens. Een geregistreerd paspoort vol foute CO2-voetafdrukcijfers blijft een niet-conform paspoort.

Welke identificatoren verwacht het register?

De registratie draait om een kleine set identificatoren, en de geharmoniseerde normen die ze dekken zijn grotendeels op hun plaats: zes van de acht normen die bij de Europese normalisatie-instellingen zijn aangevraagd, over identificatoren, gegevensdragers, interoperabiliteit en API's, waren bij de lancering al gepubliceerd. In de praktijk omvat een registratie:

• De unieke productidentificator. Voor batterijen is dit de batterijidentificator per eenheid die op grond van artikel 77 van Verordening 2023/1542 wordt toegekend, dezelfde die in de QR-code is gecodeerd. Andere productgroepen mogen op model- of batchniveau registreren; batterijpaspoorten zijn individuele records, dus de registratie gebeurt per stuk.
• De link naar het gehoste paspoort. Het register slaat op waar de paspoortgegevens bereikbaar zijn en controleert bij indiening dat de link werkt. Het paspoort moet ook de identificatoren van marktdeelnemer en vestiging dragen die het record koppelen aan een geverifieerd bedrijf en een productielocatie.
• De goederencode. De douane-indeling van het product wordt bij registratie gevalideerd en later vergeleken met de invoeraangifte; zo haakt het register aan op de grenscontroles.
• De unieke registratie-identificator. Deze stroomt de andere kant op: het register geeft hem af zodra de indiening de controles doorstaat. Het is de referentie die douane en markttoezichtautoriteiten gebruiken, en de Commissie levert een registratiebewijs als beveiligd elektronisch document dat aan zakenpartners kan worden getoond.

Hoe werkt de registratie in de praktijk?

Voordat een marktdeelnemer iets kan registreren, moet hij bewijzen wie hij is. Uitvoeringsverordening 2026/1778 vereist identiteitsverificatie onder het eIDAS-kader: een gekwalificeerde elektronische handtekening voor eenmanszaken, een gekwalificeerd elektronisch zegel voor rechtspersonen, afgegeven door een gekwalificeerde vertrouwensdienstverlener. Een afgeronde verificatie blijft tot drie jaar geldig.

Eenmaal geverifieerd staan twee kanalen open. Een beveiligde webinterface bedient de lage volumes, en een API bedient de geautomatiseerde registratie op grote schaal. Een batterijfabrikant die paspoorten per eenheid declareert, mogelijk duizenden packs per week, zal realistisch gezien de API in zijn productie- of ERP-flow moeten integreren in plaats van een persoon met een browser in te zetten.

Elke indiening doorloopt vervolgens geautomatiseerde controles: semantische conformiteit van de gegevens, het juiste granulariteitsniveau, een geldige goederencode en een werkende link naar het gehoste paspoort. Slaagt de indiening, dan komt de registratie-identificator terug. Faalt zij, dan is het paspoort niet geregistreerd, wat vanaf 18 februari 2027 betekent dat de batterij niet in de EU in de handel kan worden gebracht.

Wat verandert er voor fabrikanten en importeurs?

De verplichting rust op de marktdeelnemer die het product in de handel brengt. Voor een EU-fabrikant is dat de fabrikant zelf; voor een buiten de EU gebouwde batterij is dat de importeur. Celfabrikanten van buiten de EU kunnen niet namens hun Europese klanten registreren en vervolgens wegkijken: de importeur draagt de plicht en het risico.

Concreet voegt het register een poort toe aan de lanceringspijplijn:

• Geen registratie, geen markt. Registratie moet voorafgaan aan het in de handel brengen en wordt dus een stap in het releaseproces, op het kritieke pad naast de CE-conformiteit.
• De douane krijgt een opzoekfunctie. Bij invoer kunnen de aangegeven goederencode en het geregistreerde paspoort aan de grens worden gekruist. Een ontbrekende of afwijkende registratie is nu zichtbaar voor de douane, niet alleen maanden later voor een markttoezichtinspecteur.
• Autoriteiten krijgen één deur. Markttoezichtautoriteiten in alle lidstaten gebruiken het register om te verifiëren dat er paspoorten bestaan voor producten op hun markt, en elke lidstaat moet uiterlijk 18 februari 2027 een nationale beheerder voor registertoegang aanwijzen.
• Hosting blijft uw probleem. Omdat het register niets van de paspoortinhoud opslaat, blijven beschikbaarheid, beveiliging en continuïteit van de eigenlijke paspoortgegevens de verplichting van de verantwoordelijke marktdeelnemer, inclusief het bereikbaar houden van het paspoort als een dienstverlener wisselt of zijn activiteiten staakt.

Voor batterijbedrijven is het volume de echte verschuiving. Eén model registreren is een formulier; elk in de handel gebracht pack registreren is een integratieproject.

Hoe verhoudt de timing zich tot 18 februari 2027?

De volgorde is bewust ruim bemeten, maar alleen voor wie er gebruik van maakt. Het register ging live op 20 juli 2026 en de uitvoeringsverordening trad in werking op 6 augustus 2026. Batterijen zijn de eerste productgroep die door de poort gaat: EV-batterijen, LMT-batterijen en industriële batterijen boven 2 kWh die vanaf 18 februari 2027 in de handel worden gebracht, moeten een geregistreerd paspoort hebben, terwijl de ESPR-productgroepen zoals textiel en staal later op hun eigen tijdlijnen volgen.

Dat maakt het huidige venster, van de lancering tot februari 2027, de voorbereidingsperiode, en de Commissie heeft juist daarvoor een testomgeving gepubliceerd. Een realistische voorbereidingsvolgorde ziet er zo uit:

• Vraag het gekwalificeerde zegel nu aan. Gekwalificeerde eIDAS-zegels komen van vertrouwensdienstverleners met hun eigen doorlooptijden voor onboarding; dit is de stap die bedrijven onderschatten.
• Leg het identificatorschema vast. Batterijidentificatoren per eenheid onder artikel 77 moeten consistent worden toegekend over productie, de QR-gegevensdrager en het paspoortrecord.
• Kies het hostingmodel. In eigen beheer of via een paspoortdienstverlener, met de continuïteitsgaranties die de verordening verwacht.
• Integreer en oefen. Sluit de registratie-API aan op productiegegevens en voer echte indieningen uit in de testomgeving voordat de eerste commerciële batch ervan afhangt.

Conclusie: een dunne index die een hele markt afsluit

Het centrale register is bewust dun: het slaat identificatoren en verwijzingen op, niet uw gegevens, en zijn controles zijn technisch, niet inhoudelijk. Maar vanaf 18 februari 2027 is die dunne indexvermelding wat er tussen een batterij en de EU-markt staat, en voor batterijen moet zij per eenheid bestaan, afgegeven via een geverifieerde identiteit en een werkende datalink. Het zware werk blijft aan de kant van de marktdeelnemer: een paspoort met correcte inhoud volgens bijlage XIII, betrouwbaar gehost en actueel gehouden gedurende het hele leven van de batterij.

De paspoortengine van Passoria structureert gegevens volgens bijlage XIII per eenheid, met de identificatoren en gehoste records waarvan een registratie afhangt, zodat het declareren van een paspoort een bijproduct wordt van het produceren ervan. Staat gereedheid voor 2027 op uw roadmap, dan is ons pilotprogramma open voor een beperkt aantal fabrikanten, wederverkopers en recyclers.