Batterijpaspoorten wereldwijd: EU, China, VS, VK en verder

Op 1 april 2026 schakelde China een verplicht nationaal traceerbaarheidsplatform in dat elke EV-batterij een digitale identiteit toekent en haar volgt van productie tot demontage. Minder dan een jaar later, op 18 februari 2027, wordt het digitale batterijpaspoort van de EU onder verordening 2023/1542 een voorwaarde voor markttoegang. De twee grootste batterijmarkten ter wereld convergeren naar hetzelfde instrument, een digitaal record per exemplaar dat de batterij haar hele leven vergezelt, en ze zijn niet alleen. Voor een bedrijf dat op meerdere markten verkoopt, is de vraag niet langer of het een batterijpaspoort moet bouwen maar hoeveel, en het juiste antwoord is één.

Waarom is het Europese batterijpaspoort het referentiemodel?

Verordening 2023/1542 trad in werking op 17 augustus 2023 en is van toepassing sinds 18 februari 2024, rechtstreeks in elke lidstaat, zonder nationale omzetting. Vanaf 18 februari 2027 heeft elke EV-batterij, LMT-batterij en industriële batterij boven 2 kWh die op de EU-markt in de handel wordt gebracht een paspoort nodig: een record per exemplaar achter een QR-code en een unieke identificatiecode, met de importeur als drager van de verplichting voor fabrikanten van buiten de EU.

Wat het Europese regime tot referentie maakt, is de diepte van zijn data. Bijlage XIII somt meer dan 90 verplichte attributen op die identiteit, chemie en samenstelling, aandelen gerecycled materiaal, CO2-voetafdruk, prestaties en duurzaamheid, gezondheids- en gebruiksdata, en demontage- en veiligheidsinformatie dekken. De toegang is gelaagd tussen het publiek, personen met een gerechtvaardigd belang zoals recyclers en tweedelevensoperatoren, en markttoezichtautoriteiten. Meerdere verplichtingen zijn al actief: de CO2-voetafdrukverklaring voor EV-batterijen is verplicht sinds 18 februari 2025. Geen ander regime eist vandaag een rijker dossier, wat bijlage XIII de praktische superset maakt om tegen te ontwerpen.

Wat is het Chinese traceerbaarheidsplatform voor batterijen?

China doet langer aan batterijtraceerbaarheid dan wie ook. Een nationale codeerstandaard en een overheidssysteem voor de traceerbaarheid van batterijen van new-energyvoertuigen bestaan sinds 2018, met een meldplicht voor producenten en recyclers over batterijbewegingen. Wat in 2026 veranderde, is de bindende kracht. Op 16 januari 2026 publiceerden het ministerie van Industrie en Informatietechnologie en vijf andere ministeries voorlopige maatregelen over de recycling en valorisatie van afgedankte tractiebatterijen, van kracht op 1 april 2026, samen met de lancering van een gemoderniseerd nationaal traceerbaarheidsplatform.

Het platform geeft elke batterij een unieke digitale identiteit en verplicht fabrikanten, gebruikers en recyclers om data te uploaden over productie, verkoop, onderhoud, vervanging, demontage en hergebruik. De motivatie is dezelfde einde-levensduurgolf waar Europa zich op voorbereidt: Chinese toezichthouders citeren prognoses van meer dan 1 miljoen ton afgedankte tractiebatterijen per jaar tegen 2030. De architectuur verschilt van de Europese, een staatsplatform waarin operatoren rapporteren in plaats van paspoorten die marktdeelnemers publiceren, maar de gevraagde data, identiteit, levenscyclusgebeurtenissen en einde-levensduurroutering, overlapt sterk.

Waar staan de VS en het VK?

De Verenigde Staten hebben geen federale paspoortverplichting, maar traceerbaarheidsverplichtingen zijn er gekomen via het belastingrecht in plaats van het productrecht. Het clean-vehicle-belastingkrediet van Section 30D sluit batterijen uit met inhoud van foreign entities of concern, toegepast op batterijcomponenten sinds 2024 en op kritieke mineralen sinds 2025, wat autofabrikanten dwingt de herkomst van materialen diep in de toeleveringsketen te documenteren. Een overgangsvrijstelling voor moeilijk te traceren materialen zoals anodegrafiet loopt eind 2026 af. Op staatsniveau werd het Californische wetsvoorstel SB 615, dat traceerbaarheids- en hergebruiksverplichtingen voor tractiebatterijen zou hebben toegevoegd, door de Senaat aangenomen maar strandde het in september 2025 in de Assembly; vergelijkbare voorstellen worden terugverwacht. Het praktische effect: batterijen voor de Amerikaanse markt hebben al chain-of-custodydata nodig, hoe het formulier ook heet.

Het VK draait nog op batterijregels uit 2008 en 2009, geschreven voordat lithiumchemieën domineerden. DEFRA zal naar verwachting in de loop van 2026 consulteren over een hervormd kader dat producentenverplichtingen, hogere inzameldoelstellingen, due diligence in de toeleveringsketen en batterijpaspoorten dekt. De richting wijst op brede aansluiting bij het Europese model op een later tijdpad, wat voor exporteurs dezelfde data betekent, twee keer opgevraagd.

Wat doen Zuid-Korea, Japan en de Global Battery Alliance?

Zuid-Korea bewoog vroeg op identiteit. Herzieningen van de Automobile Management Act, van kracht sinds februari 2025, verplichten elke EV-batterij een unieke identificatiecode te dragen die in een nationaal volgsysteem is geregistreerd, een door de overheid geleide veiligheidscertificering te ondergaan, en kernkenmerken zoals capaciteit en samenstelling openbaar te maken. Een vollediger digitaal paspoortregime is in bespreking, maar de ruggengraat van identificatiecodes is al wet.

Japan heeft nog geen verplichting en bouwt eerst infrastructuur. Het door METI gesteunde Ouranos Ecosystem is een industriële dataruimte waarvan de eerste batterijtoepassing het uitwisselen van CO2-voetafdruk- en due-diligencedata over toeleveringsketens is, uitdrukkelijk gericht op conformiteit met de Europese batterijverordening. In april 2025 demonstreerde NTT DATA interoperabiliteit tussen het Japanse traceerbaarheidsplatform en Catena-X, de Europese dataruimte voor de auto-industrie, zodat Japanse leveranciers Europese paspoorten kunnen voeden vanuit hun binnenlandse systemen.

Boven de nationale regimes staat de Global Battery Alliance, een industrie-initiatief en geen toezichthouder. Na een proof of concept in 2023 en twee pilotgolven in 2024 startte de GBA op 8 december 2025 operationele proeven met 17 consortia die tot medio 2026 lopen, om haar regelboeken voor broeikasgasboekhouding en duurzaamheidsbenchmarks op echte ketens te testen. Haar doel is een certificerings- en scorelaag die over jurisdicties heen werkt, opnieuw een lezer van hetzelfde onderliggende dossier.

Hoe moeten exporteurs bouwen voor vijf overlappende regimes?

De regimes verschillen in juridische vorm: Europees productrecht, Chinese platformrapportage, Amerikaanse belastingkredietdocumentatie, Koreaans voertuigveiligheidsrecht, een Britse consultatie, een GBA-scorelaag. Ze convergeren op de data. Elk ervan heeft een unieke identificatiecode nodig, samenstelling en chemie, materiaalherkomst, CO2-voetafdruk, levenscyclusgebeurtenissen en einde-levensduurroutering. Een aparte compliancesilo per markt bouwen betekent dezelfde feiten meerdere keren verzamelen, ze eeuwig verzoenen, en toekijken hoe ze uit elkaar drijven.

Het alternatief is één canoniek record per exemplaar, naar buiten afgebeeld:

• Eén ruggengraat van identificatiecodes. Geef elke batterij één interne identiteit en koppel elke marktgerichte identificatiecode eraan: de unieke identificatiecode van het Europese paspoort, het platform-ID van China, het geregistreerde Koreaanse batterij-ID.
• Eén keer verzamelen, op de strengste diepte. Bijlage XIII is de superset van vandaag; een record dat erop is gestructureerd, bevat al wat het Chinese platform, de Section 30D-documentatie en de Koreaanse openbaarmakingsregels vragen.
• Behandel elk regime als een uitvoerformaat. Het Europese paspoort is een publicatie, het Chinese platform een indiening, het Amerikaanse kredietdossier een query op de bewijsketen. Formaten veranderen; het fundament hoort dat niet te doen.
• Houd levenscyclusgebeurtenissen stromen. De EU vereist een gezondheidstoestand die gedurende het leven bijwerkbaar blijft en het Chinese platform volgt onderhoud, vervanging en demontage. Een record dat één keer in de fabriek wordt geschreven, voldoet aan geen van beide.

Het afbeeldingswerk is echt, maar het is vertaling, geen herverzameling. Bedrijven die dezelfde oefening deden voor de chemicaliënregelgeving leerden de les tien jaar geleden: de kosten zitten in de data, niet in de formulieren.

Conclusie: één record, veel lezers

Het batterijpaspoort is geen Europese eigenaardigheid. Het is de vorm die batterijregelgeving op drie continenten tegelijk aanneemt, onder verschillende namen en juridische instrumenten maar met een gedeelde kern: een record per exemplaar van identiteit, materialen, koolstof en conditie, levend gehouden gedurende het leven van de batterij. Exporteurs die dat record één keer bouwen, op de diepste vereiste korrel, besteden 2027 aan het afbeelden van velden terwijl hun concurrenten nog achter data aanjagen.

De paspoortmotor van Passoria structureert het volledige dossier van bijlage XIII volgens de EU-taxonomie en spreekt Catena-X, zodat één datafundament elk regime kan bedienen dat het leest. Als u batterijen op meer dan één markt in de handel brengt, staat ons pilotprogramma open voor een beperkt aantal fabrikanten, wederverkopers en recyclers.