In het batterijpaspoort: de 90+ verplichte data-attributen uitgelegd

Vanaf 18 februari 2027 moet elke EV-batterij, LMT-batterij en industriële batterij boven 2 kWh die op de EU-markt in de handel wordt gebracht een digitaal productpaspoort dragen, bereikbaar via een QR-code en gekoppeld aan een unieke identificatiecode. Bijlage XIII van verordening 2023/1542 bepaalt wat erin gaat: meer dan 90 verplichte data-attributen, sommige vast per batterijmodel, andere vastgelegd per exemplaar en gedurende de levensduur actueel gehouden. Weinig van die attributen zijn exotisch. Het complianceprobleem is niet het verzinnen van data; het is dat de data verspreid zit over een ERP, een MES, een LIMS, een BMS en een map met leveranciersspreadsheets, en dat een deel toebehoort aan bedrijven drie schakels stroomopwaarts.

Wat zijn de zeven datacategorieën van bijlage XIII?

De 90+ attributen clusteren in zeven groepen. De bijlage lezen als een lijst categorieën, in plaats van als een muur van regels, maakt het verzamelwerk veel makkelijker te plannen:

• Identiteit en traceerbaarheid: identiteit en adres van de fabrikant, batterijcategorie, model, de unieke identificatiecode achter de QR-code, productiedatum en -plaats, gewicht, en de status van de batterij (origineel, herbestemd, gereviseerd of afval).
• Chemie en samenstelling: de batterijchemie, kritieke grondstoffen die boven 0,1% massaprocent aanwezig zijn, gevaarlijke stoffen naast kwik, cadmium en lood, en de materialen van kathode, anode en elektrolyt.
• Gerecycled aandeel: het aandeel kobalt, lithium, nikkel en lood in actieve materialen dat uit afval is teruggewonnen, per model, per fabriek, per jaar. Vanaf 18 augustus 2031 worden die aandelen bindende minima: 16% kobalt, 85% lood, 6% lithium, 6% nikkel.
• CO2-voetafdruk: de totale levenscyclusemissies in kg CO2e per kWh, de verdeling per levensfase, de prestatieklasse voor de CO2-voetafdruk, en een link naar de openbare studie. De CO2-voetafdrukverklaring is voor EV-batterijen verplicht sinds 18 februari 2025.
• Prestaties en duurzaamheid: nominale capaciteit, vermogen, retourrendement, interne weerstand, verwachte levensduur in cycli, en verwacht capaciteitsverlies in de tijd.
• Gezondheidstoestand en gebruik: het dynamische record. Bijlage VII definieert de parameters, waaronder resterende capaciteit, resterend retourrendement, de evolutie van de interne weerstand, en negatieve gebeurtenissen zoals ongevallen.
• Demontage en veiligheid: demontagesequenties, typen bevestigingen en benodigd gereedschap, locatie en artikelnummers van componenten, veiligheidsmaatregelen, en geschikte blusmiddelen.

Eén batterij, zeven categorieën en, zoals de volgende secties laten zien, minstens vijf verschillende bronsystemen.

Welke attributen zijn per exemplaar, en welke moeten live blijven?

Het grootste deel van de bijlage is op modelniveau en statisch: chemie, nominale prestaties, demontage-instructies en de CO2-voetafdruk worden één keer per model (of per model en fabriek) verklaard en veranderen alleen bij een engineeringrevisie. Een tweede laag is op exemplaarniveau maar wordt één keer geschreven, zoals de productiedatum, de productieplaats en de geserialiseerde identificatiecode van elk pack.

De derde laag maakt van het paspoort meer dan een datasheet. Gegevens over gezondheidstoestand en gebruik zijn per exemplaar en moeten gedurende de hele levensduur van de batterij actueel worden gehouden, wat een permanente datapijplijn van het veld terug naar het paspoort veronderstelt, geen jaarlijkse rapportageoefening. De toegang is daarop gelaagd: een deel van het record is openbaar voor iedereen die de QR-code scant, een deel is voorbehouden aan personen met een gerechtvaardigd belang zoals recyclers en tweedelevensoperatoren, en een deel is voor markttoezichtautoriteiten en de Commissie. Die gelaagdheid telt commercieel, want ze laat een fabrikant compliancedata publiceren zonder zijn celrecept te publiceren.

Waar leeft deze data vandaag in uw organisatie?

Bijna elk attribuut van bijlage XIII bestaat al in de operaties van een batterijfabrikant. Het is alleen nooit ontworpen om zijn silo te verlaten. Een typische mapping ziet er zo uit:

• ERP: stamdata en logistiek. Modelreferenties, gewichten, fabrieksadressen, leveranciersdossiers, certificaten van ingekochte materialen. Identiteitsattributen beginnen meestal hier.
• PLM en engineeringbestanden: stuklijsten, artikelnummers van componenten, specificaties van bevestigingen, demontagegeometrie. Dit is het ruwe materiaal voor de categorie demontage en veiligheid.
• MES: de werkvloer. Serienummers, productiedatum en -lijn, batchgenealogie die een afgewerkt pack aan zijn celpartijen koppelt. De identiteitslaag per exemplaar leeft hier.
• LIMS en testbanken: chemieresultaten uit het laboratorium, screening op gevaarlijke stoffen, en de typetestdata achter nominale capaciteit, weerstand en cycluslevensduur.
• BMS en telematica: de enige bron die de dynamische laag kan voeden. Capaciteitsverlies, cyclustellingen, temperatuurextremen en foutgebeurtenissen stapelen zich hier op, meestal in een eigen formaat.
• Leveranciersspreadsheets en PDF's: attesten van gerecycled aandeel, emissiefactoren stroomopwaarts, herkomst van grondstoffen. De minst gestructureerde bron, en helaas de bron waarvan meerdere verplichte velden afhangen.

Geen enkel systeem bezit het paspoort. Het paspoortschema behandelen als een nieuw doeldatamodel, met een benoemde bron en een benoemde eigenaar voor elk attribuut, is de eerste concrete stap van elk complianceproject.

Welke velden zijn het moeilijkst te verzamelen?

De interne velden zijn een extractieprobleem: saai, maar oplosbaar met connectoren en een mappingtabel. De moeilijke velden zijn de velden die uw eigen systemen niet kunnen produceren omdat de waarheid in de toeleveringsketen zit:

• Aandelen gerecycled materiaal vereisen een ononderbroken traceerbaarheidsketen van de recycler via de precursor- en kathodemakers tot uw cellijn. Een percentage zonder gedocumenteerde afkomst overleeft de verificatie niet, en vanaf 2031 hangen er wettelijke minima aan dat percentage.
• De CO2-voetafdruk stroomopwaarts wordt gedomineerd door materialen en celproductie. De stap van generieke databasewaarden naar leveranciersspecifieke data verandert het resultaat wezenlijk, en elk leveranciersdatapunt vraagt verzameling, plausibiliteitscontroles en een auditspoor.
• Herkomst van kritieke grondstoffen voedt zowel de samenstellingsrapportage als de due-diligenceverplichtingen voor kobalt, lithium, nikkel en natuurlijk grafiet, na het uitstel van augustus 2025 nu verwacht in 2027.

Deze velden delen twee kenmerken: doorlooptijden die in maanden leveranciersonderhandeling worden gemeten, en een spanningsveld rond vertrouwelijkheid, omdat leveranciers claims moeten onderbouwen zonder recepten prijs te geven aan de klanten van hun klanten. Daarom moeten de toeleveringsketenvelden als eerste worden gestart, ook al staan ze in de meeste projectplannen als laatste.

Hoe dicht u de gaten vóór 18 februari 2027?

De deadline geldt voor batterijen die vanaf die datum in de handel worden gebracht, dus packs die begin 2027 worden geleverd, worden gebouwd, en hun data samengesteld, in de loop van 2026. Een werkbare volgorde: map alle 90+ attributen naar bronsystemen en eigenaren; open de dataverzoeken aan leveranciers onmiddellijk, want die hebben de langste doorlooptijd; automatiseer de statische extracties uit ERP, PLM, MES en LIMS; en zet de BMS-feed voor de dynamische laag als laatste op, maar ontwerp er vanaf dag één voor. Importeurs moeten weten dat voor fabrikanten van buiten de EU de verplichting op hen landt op het moment van invoer, met exact dezelfde bijlage erachter.

Conclusie: een integratieproject, geen formulier

Bijlage XIII ziet eruit als een formulier met 90+ vakjes. Ze gedraagt zich als een datamodel voor de hele levensduur van de batterij, over zes interne systemen en meerdere lagen leveranciers heen. Fabrikanten die haar in 2026 als integratieproject behandelen, vullen haar routinematig in; wie haar eind 2026 als papierwerk behandelt, ontdekt dat leveranciersdata niet op afroep arriveert.

De paspoortmotor van Passoria structureert elk veld van bijlage XIII volgens de EU-taxonomie, met een BMS-paspoortbrug voor de live gezondheidslaag en een traceerbaarheidsketen voor gerecycled aandeel voor de leveranciersafhankelijke velden. Fabrikanten, wederverkopers en recyclers kunnen zich vóór de deadline van 2027 aansluiten bij ons pilotprogramma.